Makimsiler Hakkında Bilgi

Makimsiler, Omurgalı hayvanların primatlar takı­mından memeli hayvanlar alttakımı. İlkel primatlar arasında yer alan ma­kimsiler (Lemuroidea) alttakımı. biraz maymun görünümünde olan, ama böcekçillere özgü bazı özelliklerini koru­yan, ağaçla yaşayan memelileri kap­sar.

Makimsilerin ortaya çıkış tarihi an­cak 70 milyon yıl öncesine raslar. ama Avrupa’da ve Kuzey Amerika’da, da­ha sonra da Tarihöncesi dönemlere kadar, gorile benzeyen Megaladapis gibi dev yapılı türlerin bulunduğu Madagaskar’da farklı biçimlerde gelişme göstermişlerdir. Günümüzde makimsilerin evrim kolu, maymunlarmkinder. iyice ayrılmıştır ve gerileme halinde olduğu sanılmaktadır. Bu hayvanlar, Madagaskar’da maki (Lemur cinsi) ve ay-ay (Daubenlonia madagascariensis] olmak üzere iki özel tiple, Kara Af­rika’da galagolar ve pottolarla, tropi­kal Asya’da da lorilerle temsil edilir­ler.

Makimsilerin çeşitli tipleri, birbirle­rinden, az belirgin anatomi ayrıntıla­rıyla (dişleri, çenenin ve kulak davu­lunun yapısı) ayırt edilirler, ama tü­mü de birbirine benzer görünümde­dir; sivri burunları ve birbirine yakın iri gözleriyle maymun ve kedivi anım­satırlar.

Bu hayvanlar, tropikal ormanlarda ağaçlar üstünde yaşarlar; hatta bazı­ları burada yapraklardan büyük yu­valar yapar. Genellikle gece hareket eden bu hayvanlara hareketlerinin yavaşlığından dolayı uykucu adı veril­miştir. Makimsilerin elleri ve ayakla­rı tutucu tiptedir, besinlerini oluşturan meyve ve böcekleri ustalıkla ya­kalamaya yarar. Tüyleri çoğunlukla esmer renkli ve kısadır ama bazı Ma­dagaskar türlerinin siyah ve beyaz de­senli uzun tüyleri, bazılarının geniş bir yakalığı ve sorguç biçiminde bir kuyruğu vardır. Makimsilerin toplum­sal yaşamı koku alma, ses çıkarma ilişkileriyle düzenlenmiştir. Sesleri ol­dukça güçlüdür, geceleri tropikal or­manda çınlar; sesin, topluluk halinde yaşayan türlerin bir araya toplanma­sında, yalnız yaşayan türlerinse, ya­şam bölgelerini korumada ve çiftleş­me döneminde dişili çağırmada önemli bir rolü vardır. Yalnız yaşayan türler, kişisel yaşam bölgelerini, kok­lamayla tanınabilen özel işaretlerle belirlerler. Sözgelimi galagolar, ayak tabanlarına birkaç damla sidik sürer­ler; makiler de kuyruklarını koltuk alt­larında bulunan koku bezlerinden ge­çirerek bulundukları yerleri kokuyla belirtmiş olurlar.

Cadı Maki

Cadımakiler alttakımı, makimsiler alttakımıyla aynı zamanda ve aynı yer­de, yani Batı Avrupa ve Kuzey Ame­rika’da ortaya çıkmıştır. Bu kol, ge­ce yaşamına uymuş olmasıyla öbür­lerinden hemen ayrılmıştır ve günü­müzde yalnızca, Malezya adalarının ormanlarında yaşayan Tarsius cin­siyle temsil edilir. Cadı maki, ince uzun bir kuyrukla son bulan yuvar­lak görünümü, tarazlanmış tüyleri ve kendini gözleyenlere, merakla uzun uzun bakan koyu renkli iri gözleriyle oldukça garip küçük bir ağaç hayva­nıdır. İnce parmaklarıyla ağaç kabuk­larının yarıkları arasında yaşayan böcekleri çıkarıp yer.

 

Hadi Paylaş!Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on RedditPin on Pinterest

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir