Yenilikçi Bir Yazar Modern Bir Romancı Marivaux Hayatı ve Başlıca Eserleri

Fransız oyun yazarı ve romancısı Marivaux, (Pa­ris, 1688 – Paris, 1763).

Riom darphanesi müdürünün oğlu olan Pierre Carlet de Chamblain de Marivaux bir süre hukuk okuduktan sonra Fontenelle ile Houdar de La Motte’un da yer aldığı Mıne de Lambert, Mıne de Tencin ve Mme Geofrin’in salonlarındaki edebiyat toplan­tılarına katıldı. Elindeki servetini yi­tirince kendini yazmaya adadı. Önce­leri birkaç roman yayımladı, tiyatro ve gazetecilik alanında uğraşlar ver­di. Başarısız birkaç gazete çıkarma gi­rişimi ve Annibal (1720) adlı trajedi­sinin umduğu. ilgiyi görmemesinden sonra İtalyan komedisine yöneldi ve bu alanda başarılı oldu. 1742’de Fransız Akademisi’ne üye seçildi. Mme de Pompadour’un kendisine belli bir ödenek bağlamasma karşın, sürek­li geçim sıkıntısı içinde yaşadı.

Yenilikçi Bir Yazar Marivaux

Romanları gibi komedilerinde de yeni­lik yanlısı bir yazar olan Marivaux, oyunlarında Moliere’in çizdiği yolun dışmda bir çıkış aradı. Temel konu olarak ele aldığı aşkı, her oyununda “gizlendiği yerden” çıkarmaya çalış­tı. Ayrıca, yapıtlarında kadına önem­li   bir yer verdi. Fazla ağırlık verme­diği olay, özellikle kişüerin gönüllerinde gelişir; genç ve duygusal oyun kah­ramanları yalnızca aşklarıyla ilgilen­dikleri için törelerin yergisi ikincil bir önem taşır. Son derece ince, etküi, ba­zen de yalın olan duyguların incelik­lerini verebilmek için Marivaux güzel, nükteci, aşırılığa varan incelikte ken­dine özgü bir biçim ortaya koydu. Mutluluk özleminin ve insan ilişkile­rinin (efendi ve uşak, kadın ve erkek sevgili) karmaşıklığını dile getirdi. Ayrıca, tiyatro tarihinde ilk olarak, uşakla efendiyi aynı düzeyde ele aldı.

Modern Bir Romancı Marivaux

Genellikle çağdaşlan tarafından ye­terince anlaşılamayan ve Voltaire ta­rafından küçümsenen Marivaux, ya­pıtlarıyla modern romanın da bir habercisi sayılır. Gerçekten de, tamam­lanmamış iki romanından geleneksel nitelikteki La Vie de Marişnne (Marianne’m Yaşamı; 1731-1741) ile özel­likle Le Paysan parvenu’de (Türedi, Köylü; 1735-1736) Flaubert’in ve mo­dern romancıların yaptıkları araştır­maların öncüsü olmuştur. Le Paysan parvenu’de Paris’e gelen pasif bir köylü tipini, olayların içinde yer ala­cağına gördüklerini saptamakla yeti­nen bir tür gözlemci durumunda ele aldı. Stendhal’in “roman yol boyunca gezdirilen bir aynadır” sözü Marivaux’nun bu romam için tam anlamıy­la geçerlidir;çünkü Marivaux bu yapı­tında yazar olarak ahlaksal açıdan bir tavır takmmayıp yalnızca ruhsal açıklamalar yapmakla yetinir. Ayrı­ca, diyaloglarm gerçekliği, özenli bir araştırmanın ürünü olan tümce yapı­sının esnekliği bu romanın modern bir yapıt olmasım sağlamıştır.

Marivaux’un Başlıca Eserleri

Roman: Pharsamond ou Les Folies Romanesques (Pharsamond ya da Ha­yali Çılgınlıklar, 1712); La Vie de Marianne (Marianne’m Yaşamı, 1731-1741); Le Paysan parvenu (Tü­redi Köylü, 1735-1736).

Tiyatro: Annibal (1720); Aşk ile İnce­len Arlequin (Arlequin poli par l’amouı-,1720);La Premiere surprise de l’amour (Aşkın İlk Sürprizi, 1722); La Double İnconstance (Çifte Kararsız­lık, 1723); Le Prince travesti (Kılık Değiştirmiş Prens, 1724); L’De des esclaves (Köleler Adası, 1725); La Seconde surprise de l’amour (Aşkın İkinci Sürprizi, 1727); Gönül ve Kıs­met Oyunu (Le jeu de l’amour et du hasard, 1730); L’Ecole des meres (Analar Okulu, 1732); Les Serments indiscrets (Boş Yeminler,1732);L’Heureux stratageme (Mutlu Kurnazlık, 1733); La Mere confidente (Sırdaş Ana, 1735); Bağış (Le Legs, 1735); Sahte Sırdaşlar (Les Fausses confidences, 1737); L’Epreuve (Sınama, 1740); Le Prejuge vaincu (Yenilmiş Önyargı, 1746).

Hadi Paylaş!Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on RedditPin on Pinterest

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir