Gıybet kibir zan ve iftira sözcüklerinin anlamlarını sözlüklerden araştırınız.

Gıybet nedir?

Bir kimse orada yokken başka kişiler tarafından o kişi hakkında o kişinin hoşuna gitmeyeceği şekilde  o kişiden bahsetmek, demektir. Türkçe’de halk arasında gıybet yerine dedikodu ve çekiştirme de deriz. Gıybet büyük günahlardan biri olarak sayılmıştır. Hucurat suresi 12. ayetinde gıybet çok net olarak tasvir edilmiş ölü kardeşinin etini yemeye benzetilmiştirgıybet

Gıybet sayılamayacak durumlar, haksızlığa uğramış kişinin haksızlık yapanı sorunu çözecek merciye anlatması, bir kişiye ona zarar verebilecek kimse hakkında kesin bilgi sahibi olunması gerekir, zarar görecek kimseye zarar verecek kimseyi anlatmak.

Kibir Nedir?

Kibir, kendini başka insanlardan yüksek görmek, büyüklenmek, ululuk iddia etmek büyüklük taslamak, başkalarını aşağı görerek onları aşağılamak anlamlarına gelir. Kibir şeytana ait bir özelliktir. Şeytan kibirlenerek Hz. Adem’e secde etmememiştir. Ayette Allahü Teala:

“(Hz. Adem’e) secde etmekten yalnızca İblis kaçındı. Kibirlendi ve kâfirlerden oldu” (el-Bakara, 2/34). diyerek bize kibrin ne olduğunu bildirmiştir.

Kibirlilerin bazı özellikleri: kolayca yapılabilen günlük işleri aşağı görüp yapmamak (çarşıdan, pazardan öteberi alıp eve taşımak,, Çöp atmak,  yoksullarla oturmak) kibirliler bu işlerden kaçınır.

Zan Nedir?

Zan, sanda bulunmak, itham etmek gibi manalarına geldiği gibi şüphe ve sezmek anlamları içinde kullanılır. Biri hakkında iyi niyet belirtmeye hüsn-i zan kötü niyet belirtmeye de su-i zan denmektedir.

İftira Nedir?

Sözlükte “yalan söylemek, uydurmak, asılsız isnatta bulunmak gibi” anlamlara gelen iftira, ahlâk terimi olarak bir kimseye işlemediği bir suçu isnat etmek demektir.

Hukuk ve ahlâkta iftira yerine daha çok ifk ve bühtân terimleri, zina iftirası için de kazf kelimesi kullanılır. Kur’ân’da iftira ve aynı kökten gelen kelimeler elli dokuz yerde geçmektedir. Bu âyetlerden birinde Allah’ın, kendisine ortak koşma dışında dilediği kimselerin bütün günahlarını bağışlayacağı ifade edildikten sonra, “Allah’a ortak koşan kimse yanlış bir inanç uydurup büyük günah işlemiş olur” denilmektedir (Nisâ, 4/48). Bir diğer âyette ise “Kim bir hata yapar veya kasıtlı günah işler de onu bir suçsuzun üzerine atarsa büyük bir bühtan ve apaçık bir günah işlemiş olur” (Nisâ, 4/112.) buyrulmak suretiyle iftiranın ne denli büyük bir günah olduğuna dikkat çekilmiştir.